UWAGA
Nośnik w każdej chwili może się uszkodzić, dlatego prób pracy z nim musi byd jak najmniej. Wszelkie
próby skanowania powinny zostad wyłączone, a przy pierwszej możliwej okazji powinna zostad
wykonana kopia nośnika.
Podstawowe informacje o rekonstruowaniu informacji
Żadna analiza danych ani struktury plików nie powinna byc wykonywana na uszkodzonym dysku.
Pierwszym krokiem powinno być skopiowanie danych na sprawny dysk. Jako docelowy nośnik kopii
powinien zostac zastosowany dysk o pojemności równej lub większej niż uszkodzony nośnik. Należy
pamiętać że system plików FAT nie obsługuje w pełni plików większych niż 2GB, a w ogóle nie działa
z plikami większymi niż 4GB. Powinno się używać systemu plików NTFS.
Obraz dysku może zostać skopiowany na inny dysk lub użyty w programach do odzyskiwania danych.
Obraz może zostać dołączony do systemu za pomocą programów emulujących dysk i programów
odzyskujących dane. Programy nie są świadome, że mają do czynienia z obrazem dysku i działają na
nim jak na fizycznym dysku.
Kopiowanie niektórych dysków może zająć całkiem sporo czasu (dni, a nawet tygodnie). Dla
przyspieszenia tego procesu warto zastosować kilka sztuczek. Jeżeli napotka się dużą liczbę bad
bloków, to można założyć, że następują one po sobie (np. 100 LBA) i należy je przepuścić. Przyspiesza
to proces kopiowania, a traci się zwykle niewiele.
A co robić z Bad-blokami? Co zrobić z ich zawartością? Można je wypełnić danymi, na przykład ciąg
znaków BAD!, co jest przydatne przy analizie danych, lub wypełnić zerami (0000000), co w przypadku
pobierania wskaźnika przez oprogramowanie zapobiega przekierowywaniu do nieistniejącego
obszaru. Z drugiej strony niektóre HDD (np. IBM), zwracają prawdziwe dane. W przypadku takich
dysków najlepiej jest ignorować flagi błędu i zapisywać dane z buffera wprost na dysk docelowy. Daje
to możliwość odzyskania uszkodzonego, ale używalnego pliku. Inną metodą jest odczytanie tego
samego obszaru kilka razy i wstawienie wartości które zostały odczytane największą ilość razy. Jest to
przydatne w przypadku, gdy HDD zwraca dane niestabilnie.
Zatem nasuwa się kilka konkluzji:
1. Skopiuj dane na sprawny HDD i dopiero potem pracuj z obrazem uszkodzonego dysku.
2. Obraz może znajdowad się na drugim dysku fizycznym lub w pliku. Plik musi byd na partycji
NTFS
3. Jeżeli wiele Bad-bloków występuje zaraz po sobie, to użytecznym jest przeskoczyć wieksze
sekcje i spróbować później.
4. Tylko potrzebne sekcje muszą zostad skopiowane
5. Jest możliwe odzyskanie danych nawet z Bad-bloków.

Mapa
Dla zaimplementowania wszystkich tych punktów został użyty koncept mapy. Każdy sektor
uszkodzonego HDD jest reprezentowany przez jeden element mapy pokazujący stan sektora. Na
początku wszystkie sektory są oznaczone jako „Żadna operacja nie mogła zostać wykonana na tym
sektorze”. Co więcej, gdy zaczniesz kopiować, pokaże się wiadomośd „Koniec procesu”, lecz nie
będzie żadnych wyników. To jest normalne. Mapa jest pusta, aby zminimalizować ilośd operacji na
uszkodzonym dysku. Sam musisz wpisad zakres sektorów do skopiowania. W najprostszym przypadku
będą to wszystkie sektory i proces będzie mógł się rozpocząć. Są jednak bardziej zawansowane
metody oznaczania sektorów.
W trakcie działania procesu sektor zmienia swój stan z „do skopiowania” na „został skopiowany” lub
„wystąpił jeden z problemów”. W równych odstępach czasu mapa jest automatycznie zapisywana
(auto-save). To oznacza, że w przypadku zawieszenia się systemu albo odłączenia zasilania (lub
innych nieoczekiwanych sytuacji), tylko zmiany niezapisane od ostatniego auto-save’a zostaną
utracone. Reszta danych zostanie zachowana i proces będzie mógł być kontynuowany, nie będzie
potrzeby zaczynania od początku.
Proces może być przerywany i wznawiany wielokrotnie. Możesz przerwać kopiowanie aby wykonać
pilne naprawy i wznowić je poprzez wczytanie wcześniej zapisanego pliku i kontynuować kopiowanie
od ostatnio zapisanego momentu. Jeżeli wybrałeś niewystarczającą ilośd plików i chcesz dodad do
kopiowania inne, możesz je wybrać i skopiować. Jeżeli skopiowałeś wszystko, ale część ważnych
danych nie została odczytana z powodu Bad-bloków, możesz oznaczyć te sektory z „Missed” na „It
must be copied” i uruchomić proces. Uprzednio skopiowane pliki nie zostaną zmodyfikowane. Nie
musisz się obawiać czasochłonnych powtórnych odczytów. Nie będzie powtórek, czas zostanie
wykorzystany tylko do nowych operacji.
Podczas wybierania plików mapa robi się ‘zielona’ ponieważ niezbędne jest odczytanie informacji
serwisowych (?) potrzebnych do analizy pliku. Informacja jest odczytywana i automatycznie
zapisywana na dysku docelowym. Jeżeli potem ta sama informacja będzie potrzebna (podczas
drugiego przejścia lub z innych względów), wszystkie ‘zielone’ sektory zostaną odczytane z dysku
docelowego, nie z dysku źródłowego.


Mapa a głowice
Typową operacją w odzyskiwaniu danych z uszkodzonego HDD jest wymiana głowic, lecz mogą z tym
wystąpić problemy. Na przykład, udało Ci się znaleźć kompatybilne głowice. Zapisywanie servo-marks
odbywa się po skonstruowaniu HDD. HDD traci te servo-mark’i podczas przeskoczenia z dysku do
dysku, nawet jeżeli wybrałeś skręcony kąt osi głowic. W lepszym przypadku proces uruchamia się z
opóźnieniami, w gorszym dysk stuka głowicami.
Najgorszy przypadek to gdy HDD ma włączone głowice 1 i 2, a Ty masz kompatybilny HDD z
głowicami 0 i 1 i HDD z głowicami 2 i 3, ale nie masz sprawnego dysku z głowicami 1 i 2. Oddzielnie
kopiowanie z każdej z głowic jest prawidłowym sposobem. Należy skopiować wszystkie dane
przydzielone do głowicy 0, potem do głowicy 1 i tak dalej. W przypadku powyżej należy najpierw
skopiować dane z głowicy 1, zamienić głowice i skopiować dane z głowicy 2.
Kopiowanie danych poprzez fizyczne koordynaty (PCHS) jest trudne, ponieważ potrzebny jest dysk
docelowy w 100% identyczny z dyskiem źródłowym. Szansa na to jest bliska zeru, ponieważ
współczesne dyski mają bardzo wiele defektów schowanych w P-LIST. Możesz odczytać dane poprzez
translację fizyczną, a zapisac je poprzez translację logiczną. Innymi słowy: zastąpić translator
zewnętrznym programowym narzędziem. Jest wiele metod translacji we współczesnych dyskach i
wymaganym będzie zapisanie 10 lub więcej  narzędzie kopiujących.
Najprostszą alternatywą jest kopiowanie danych poprzez logikę, ale w mapie (?) aby oznaczyc do
kopiowania tylko dane należące do konkretnej głowicy. Translacja jest długim procesem, jest
bezużytecznym wykonywac ją tyle razy ile jest głowic w dysku, dlatego w mapie wprowadzane są
‘backup states’. Podczas budowania mapy przez głowice powinieneś oznaczyc do kopiowania tylko
jedną głowicę, a resztę ustawic w różne stany zarezerwowane (?). Gdy przejście kopiowania dobiegło
konca powinieneś ustawic następny stan zarezerwowany i uruchomic kolejne przejście.
Konwersje na fizyczne koordynaty (CHS) wahają się w zależności od dysku, dlatego wymaganym jest
używanie specjalnego narzędzia do tego typu operacji.
Z takich narzędzi można wymienić Data Extraktor HRT lub Data Extraktor ACELAB
i dużo narzędzi autorskich do których publiczny dostep po prostu nie jest możliwy.