Jeżeli włączyć wyobraźnie, to można stwierdzić, że każdy nowoczesny dysk twardy jest prawie jak komputer. To rzeczywiście tak jest, posiada swój własny procesor, pamięć, nawet własny "dysk twardy". Ta cześć dysku, która nazywa się strefa serwisowa to taki dysk dysku. Bios tez można znaleźć na tym urządzeniu, ROM z f/w niezbędna część dla uruchomienia całego systemu pod nazwa HDD.

Jak już sobie to wyobrazicie, to łatwiej będzie zrozumieć, co to jest strefa i informacja serwisowa, w nowoczesnych dyskach (to własny system operacyjny samego dysku). Jak już mówiłem, ROM można przedstawić jak bios, który nam potrzebny do uruchomienia całego systemu, i już po załadowaniu wszystkich potrzebnych dla funkcjonowania modułów ze strefy serwisowej "SA service area" do pamięci - jego rola się kończy, dalej działa wszystkim użytkownikom znajomy gość - system operacyjny. Tylko ten system śluzy nie użytkownikowi, a samemu dyskowi, żeby wykonywać te czy inne komendy (ata komendy) systemu operacyjnego komputera. Jasne, ze brak tych czy innych modułów albo błędy w nich może uniemożliwić prace całego systemu, to jest właśnie dysku twardego.

Jednak wśród dysków twardych są takie, w których cala strefa zapisana nie do strefy serwisowej na talerzach dysku, a w ROM'ie, takie dyski produkuje TOSHIBA . Ten kto chociaż raz próbował podmienić elektronikę w tych dyskach już wie, ze to nie daje żadnego rezultatu, dysk odmawia posłuszeństwa z cudzej "SA" strefy serwisowej, a dlaczego tak dzieje się to już drugi temat.

Jak pracuje sie ze strefa serwisowa:

 W dziedzinie odzyskiwania i naprawy dyskow wita atmosfera ciaglej strasznej tajemnicy mozliwosci prac bez jakiegokolwiek dodatkowego sprzetu. Nastal czas zrujnowac ten mit.
Zaczynamy od tego, ze w niektorych firmach tak naprawde sami nie wiedza, jak dziala sprzet np. pc3k lub hrt i dlatego opowiesci o cudownym sprzecie rozchodza sie wlasnie z takich zrodel, jak firmy data recovery.
I tak krok po kroku co to i jak. W tym cyklu artykulow sprobuje opisac mozliwosci prac ze strefa dyskow uzywajac zwyklego ata terminala (dla tego bede wszystkie przyklady podawac z uzyciem HDDL).
W tym cyklu beda podane przyklady, razem z komendami ATA dla wszystkich dyskow pracujacych ze strefa za pomoca ata terminala.
Strefa serwisowa dyskow WD(wdc70cx), jak wyglada i jak mozna z nia pracowac nie uzywajac tak zwanego specjalistycznego sprzetu.
I tak zaczynamy.
Praca ze strefa zaczyna sie od podania komendy pozwalajacej na dostep do service area (system area) "SA", ta komenda nazywa sie super_on. Pierwszym dyskiem ktorego bedziemy rozpatrywac bedzie WD na procesorze wdc 70Cx i dla tej rodziny dyskow komenda s/o = 0000 57 44 43 00 00 a0 8a.

To nie jest standardowa komenda ATA i dlatego opisu jej nie ma w zadnej z dokumentacji standardu ATA. Juz po tym, jak dysk jest przelaczony na prace w trybie technologicznym mozemy uzywac klasyczne komendy ATA odczytu/zapisu dla pracy z SA dysku (tak np bedzie wygladac odczyt modulu dir dysku, ktory bedzie nam potrzebny dla wyliczenia adresow wszystkich modulow oprocz modulow translatora i adaptywow samej SA, ktore zazwyczaj nie sa wpisane do katalogu modulow i ulokowane na trackach -19 -20).
~dir
0x0000
1x00
2x02
3x00
4x80
5x0f
6xe0
7x21

Po odczytaniu modulu patrzymy na jego zawartosc w hex'editorze. To co my widzimy zaczynajac z offset'u 18h nazywa sie road map, 8 bajt w road dla opisu kazdego z modulu, opis zawiera ID modula, nr tracka na ktorym ten modul sie znajduje, sektor na tracku, z ktorego ten modul sie zaczyna, i ilosc sektorow w module.
Wyglanda to mniej wiecej tak



Po wyliczeniu wszystkich adresow modulow nie ma jakiejkolwiek trudnosci wyczytac modul podajac do ata terminala standardowa komenda ATA 21h, np jak by wygladala komenda odczytu modulu ID48 przykladowego dysku
ID48
0x0000
1x00
2x02
3x40
4x80
5x0e
6xe0
7x21

To jest nasz modul:

Jak widzimy, czytanie niczym nie rozni sie od zwyklego czytania oprocz tego, ze dysk musi byc w trybie technologicznym (to znaczy, zanim zaczniemy czytac musi byc podana komenda super_on, tu ona byla podana juz zanim zostal odczytany dir i caly ten czas dysk jest w trybie technologicznym). Jeszcze mala poprawka, w adresie zamiast 41h mamy 40 dlatego, ze w road map moduly zaczynaja sie z pierwszego sektora, a realnie na tracku z 0, dlatego musimy odliczyc -1.

Fujitsu :

Slynny Fujitsu MPG, dzieki ktoremu powstala cala klasa i dziedzina data recovery, w takim ksztalcie, w jakim jest teraz. Ten dysk, z nie mniej slynnym IBM dtla, dal mocniejszy impuls w rozwoju naprawy dyskow, a wraz z tym i odzyskiwania danych z fizycznie uszkodzonych dyskow.

Super_on on ze valid_mode 0000 fa 43 42 41 40 a0 c1 . Sposob pracy ze strefa w tych dyskach, z wyjatkiem s/o, rozni sie od poprzedniego wdc.

Teraz dysk jest przelaczony w tryb technologiczny i mozemy czytac i nagrywac moduly, ale tu sam proces dosc wyraznie rozni sie. Zobaczymy np. odczyt modulu translatora DM 01h .

Tu spis modulow z numerami w hex i dec:

01 1 DM translator
02 2 PL (Primary List) tabela uszkodzonych sektorow
03 3 TS (Track Skip) tabela uszkodzonych trackow
04 4 HS (Head Select) ogolna liczba glowic i numery wykorzystanych
05 5 FI (Factory Information) fabryczna informacja
06 6 DT
07 7 SI
08 8 SN (Serial Number) numer seryjny dysku
09 9
0A 10
0B 11
0C 12 SM (Security Maser) master haslo
0D 13 SU (Security User) haslo uzytkownika
0E 14 CI (Components Information) informacja o czesciach-komponentach nosnika
10 16 SCH
11 17 SEQ
12 18 WTP
13 19 END
14 20 ECT
15 21 ERR log bledow
16 22 SVE
17 23 TAM
18 24 DPT
1A 26 TS (Track Skip) tabela uszkodzonych trackow
1B 27 PL (Primary List) tablica uszkodzonych sektorow
1C 28 RRO
1D 29
1E 30
1F 31 REC
20 32
27 39
28 40
29 41 SH
2D 45 FA
2E 46
30 48 ZP (Zones Plan) tablica stref nosnika
31 49 RE Smart
32 50 WE Smart
35 53
36 54 SH
3D 61 loader
40 64
41 65
50 80
51 81 Smart
52 82 Smart
60 96 SR
61 97
70 112 Smart

Teraz odrazu widac uzaleznienie rejestru 1x1 od numeru modulu, ktory chcemy wyczytac, i tak wyczytamy teraz modul loadera 3d.

Tu widzimy jego zawartosc w ASCII i HEX.

 


 

Mano Duomenys : SMOOTH, OKZO.